همه چیز درباره ی IPTV را اینجا بخوانید - قسمت دوم

امتیاز به این مطلب
(0 کاربر)

در گذشته برنامه های تلویزیونی به صورت امواج رادیویی ارسال می شد و از طریق آنتن دریافت می گردید. آنتن اموج را تبدیل سیگنال الکتریکی می کرد و دستگاه تلویزیون با شکستن کد، سیگنال را به صورت صوت و تصویر ارائه می داد. ماهواره هم به همین شکل با این تفاوت که سیگنال از فضا ارسال می گردد و کابل تلویزیون سیگنال را مستقیماً به خانه می فرستند نه به شکل موج. حالا تفاوت این دو با IPTV در چیست؟

برنامه های ذخیره شده؟

برنامه های زنده همزمان با تولید پخش می شوند. اما برنامه های از پیش ضبط شده و فیلم های تلویزیونی باید طوری ذخیره شوند که در موقع درخواست به راحتی بتوان برنامه را انتخاب و پخش کرد. برخی از خدمات VOD برنامه های در دسترس خود را محدود می کنند. نه به خاطر فضای کم ذخیره سازی بلکه به دلیل کاهش فشار روی اینترنت.

برنامه های آماه شده

ابتدا، برنامه تلویزیونی باید به یک فرمت دیجیتالی تغییر پیدا کند تا سیگنال ها را بتوان به صورت پکت با استفاده از IP ارسال کرد. برخی مواقع برنامه اصلی فرمت دیجیتال دارد برخی اوقات نیز فرمت استاندارد آنالوگ دارد که باید به فرمت دیجیتال تبدیل گردد. با محدودیت پهنای باند، ویدئو ها نیز باید فشرده گردند تا بدون وقفه بتوان آن را پخش کرد. در عمل این روند به این معنا است که برنامه ها در فرمت MPEG2 یا MPEG4 کد گذاری می گردند. به محض کامل شدن این روند، تبلیغات نیز باید به برنامه الصاق شود و کل اطلاعات رمز گذاری گردد.

برنامه های در جریان

وقتی یک وب سایت را جستجو می کنید، یک لینک موقت بین دو کامپیوتر ایجاد کرده اید که یک کامپیوتر اطلاعات کامپیوتر های دیگر را دریافت می کند.کامپیوتر شما به عنوان Client اطلاعات کامپیوتر دیگر را که سرور نامیده می شود دریافت می کند. این کار از طریق اتصال به آدرس IP امکان پذیر است که مختص سایت مورد نظر است. Client و سرور به صورت مختصر و متناوب با هم مکالمه خواهند داشت که در آن Client تمام فایل های مود نیاز خود را از سرور درخواست می کند. سرور بطور کل آنقدر قوی هست که چند نفر به صورت همزمان بتوانند با کمترین تاخیر برنامه مورد علاقه خود را دانلود و مشاهده کنند. دانلود یک client از یک سرور را IP unicasting می گویند.

IP multicasting

وقتی برنامه به جریان افتاد ( یعنی همزمان با دانلود پخش شد)، Client فشار بیشتری روی سرور وارد می کند که به صورت بالقوه می تواند موجب تاخیر گردد. با IP multicasting که هر پکت تنها یکبار از سرور ارسال می گردد ولی به صورت همزمان به چند مقصد خواهد رفت، سرور به راحتی می تواند به چندین client به همان صورتی پکت ارسال کند که به یک client ارسال می کند. اگر 1000 نفر به صورت همزمان در حال تماشای فینال جام جهانی از روی اینترنت باشند تمامی آنها با شیوه IP multicasting از یک سرور به صورت همزمان پکت ها را دریافت می کنند.حال اگر یک شبکه دیگر یک اپیزود از یک سریال را در همان لحظه ارائه می دهد و برخی از این 1000 نفر می خواهند سریال تماشا کنند، کانال را عوض می کنند. یعنی از یک IP multicast به یک IP multicast دیگر سوئیچ می کنند.

ذات جهانی اینترنت ارسال اطلاعات از یک سرور به یک Client که آن سر دنیا است را نسبت به client محلی سخت تر می کند. به همین خاطر است که شرکت های ارائه دهنده IPTV روی سرور از یک شبکه جهانی استفاده می کنند که به آن content delivery network می گویند. کار این شبکه نگهداری چند کپی از یک دیتا است.

پروتکل IPTV

وقتی یک برنامه به جریان می افتد، مثل یک فایل معمولی دانلود نمی شود. به جای آن، یک بیت از فایل دنلود و همزمان پخش می شود و در لحظه پخش یک بیت دیگر دانلود می شود و به دنبال هم فایل ها دانلود و پخش می گردد. هیچ فایلی برای طولانی مدت ذخیره نمی گردد. این روند با توافق بین سرور و client امکان پذیر می گردد. اینترنت به دلیل توافقی که به پروتکل معروف شده می تواند از طریق روند فنی از قبل تعیین شده کامپیوتر های دنیا را به هم وصل کند. Streaming به جای استفاده از پروتکل های معمول و استاندارد دانلود مانند HTTP و FTP، از پروتکل های دانلود و پخش همزمان با نام های RTP و RTSP استفاده می کند. Multicast streaming از پروتکل IGMP استفاده می کند که به سرور اجازه می دهد برای گروهی از client ها برنامه پخش کنند.

شبکه های مدیریت شده

ارائه خدمات IPTV روی اینترنت عمومی با ارائه آن روی اینترنت های خصوصی و مدیریت شده بسیار متفاوت است. بسیاری از خدمات دهندگان این حوزه کیفیت و خدمات خود را با کنترل بر کل شبکه بالا می برند. یعنی شبکه منظم و سلسه مراتبی دارند که در آن یک دفتر مرکزی به نام super head-end کل برنامه ها را در خود ذخیره می کند و خدمات از آنجا مدیریت می گردد؛ اطلاعات را به دفاتر منطقه ای به نام video hub offices ارسال می کند و از آنجا Set top box های خانگی منتقل می شود.

دیدن برنامه ها

هر کسی که کامپیوتر و اینترنت پر سرعت داشته باشد می تواند از IPTV استفاده کند، اما اکثر ما علاقه ای به تماشای برنامه تلویزیون از طریق کامپیوتر نداریم. به همین خاطر است که set top box هایی (به اختصار STB) ساخته شد که سیگنال های ورودی را از اینترنت دریافت می کند، کد ها را می خواند و تصاویر را روی تلویزیون بزرگ و بسیار با کیفیت نمایش می دهد. STB یک کامپیوتر است که تنها برای یک کار ساخته شد است: پکت های ویدئویی را دریافت کند، کد پکت ها را بخواند، به فایل ویدئویی تبدیل کند و با بهترین کیفیت روی صفحه تلویزیون نمایش دهد.

جایگزین ساده و جمع و جور STB که می توان از طریق آن با اینترنت تلویزیون تماشا کرد دستگاهی به نام dongle است که خیلی شبیه فلش USB است. Dongle را به سوکت HDMI روی تلویزیون وصل می کنید و از طریق Wi-Fi به اینترنت متصل شده و فیلم، برنامه یا موزیک مورد علاقه خود راگوش بدهید و تماشا کنید. Set top box با dongle چه تفاوتی با هم دارند؟ set top box پردازشگر قوی تر و حافظه بیشتری دارد و بنابراین خروجی ویدئوی آن با کیفیت تر است.

آینده پخش تلویزیونی یا IPTV چیست؟ 

بینندگان عادی تلویزیونی خیلی به IPTV توجه ندارند، اما این مسئله مهمی نیست چرا که این اتفاق برای همه اختراعات و نوآوری ها رخ می دهد و مردم تا چیزی را درست تجربه نکرده باشند، ارزش حقیقی آن را درک نمی کنند. اما محبوبیت زیاد وب سایت های VOD نشان می دهد که مردم به سرعت دارند از کانال های سنتی فاصله می گیرند.

منبع مقاله

دسترسی سریع

بلاگ

ساختمان مرکزی شرکت

مستقر در خیابان دماوند-بین چهارراه آیت و خاقانی-روبروی ایستگاه BRT ابوریحان -پلاک 499

تلفن

021-77959684-5 | 021-73065000
واحد بازرگانی : 4-73065111-021

شبکه های اجتماعی

Search